Sınırlı Ve Somut Amaç Uğruna Allah’a Kulluk Edenler



Sınırlı Ve Somut Amaç Uğruna Allah’a Kulluk Edenler

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allah’a kıyıdan kenardan kulluk eder. Eğer kendisine bir hayır dokunursa, gönlü onunla hoş olur. Şâyet başına bir kötülük gelirse, gerisingeri (küfre) dönüverir. O dünyayı da kaybetmiştir, ahireti de. İşte bu apaçık ziyanın ta kendisidir.
Diyanet İşleri Meali / Hac Suresi -11

Ayetin Açıklaması:

İnsanlardan Öylesi de vardır ki, dinin kıyısından ve kenarından tutunarak Allah’a ibadet eder. Bu âyet, Allah’a tam bir güven ve kesin inançla değil de şüphe ve tereddütle ibadet eden kimseleri temsilî olarak açıklar. Bunlar, ordunun kenarında bulunup, zafer veya ganimet sezdiğinde yerinde kalan, aksı halde kaçan kimseye benzer.

Hasan-ı Basrî: “Bu, Allah’a kalbiyle değil de diliyle ibadet eden münafık­tır.” der.

İbıı Abbas da şöyle der: Adam Medine’ye gelirdi. Karısı oğlan do­ğurur, atları da ürerse: “Bu, iyi bir din derdi.”

Yok eğer karısı doğurmaz, atları üremezse: “Bu, kötü bir din ‘ derdi. Eğer sağlıklı ve müreffeh bir hayata erişirse dininde kalır. Eğer başına, kendisini fitneye düşürecek sıkıntı ve belâ gibi bir şey gelirse, din­den çıkar ve eski kâfirlik haline döner. Bu şahıs, dünya ve âhiretini kaybetmiş ve ebedî bedbahtlığa düşmüştür. İşte bu, bir benzeri daha bulunmayan apaçık bir ziyandır.

Tefsir – Safvetü’t-Tefasir



Yorum Bırakabilirsiniz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir