Bir Madencinin Vasiyeti



Bir Madencinin Vasiyeti

“Helâl lokma!” diyerek yer altına indim ben.
Helâlinden eceli tadıp geri döndüm ben.

Rabbim! Neydi şehadet? Cephelerde ölmek mi?
Helâl lokma ararken can vermeyi bilmek mi?

Tek düşüncem horantam helâl yesin aşını
Akran içinde yavrum dimdik tutsun başını.

Evdeşim baş eğmesin, ar etmesin hâlinden
Nîmet verene şükrü düşürmesin dilinden.

Bir dehlizde can vermek madencinin kaderi.
Makamdaki vicdanın acep nedir ederi?

Yedi kat yer altında rızkımı aradım ben
Canımı verir iken kimlere yaradım ben?

Şayet varsa bir ihmal mutlak bulsun devletim
Hakkımı helâl etmem unutursa milletim!

Yorum Bırakabilirsiniz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir