Adem Aleyhisselam Nasıl Yaratıldı

Adem Aleyhisselam Nasıl Yaratıldı

İlk insan olan Âdem Aleyhisselâm´ın Yaratılışı:

Yüce Allah; Âdem Aleyhisselâmı yaratmak istediği zaman[1], yere: “Ben, sen­den bir halk yaratacağım ki, onlardan, bana itaat edenler de olacak, onlardan, bana isyan edenler de olacaktır.

Onlardan, bana itaat eden kimseyi, Cennet´e koyacağım.

Bana isyan eden kimseyi ise, Cehennem´e sokacağım!” diye Vahy etti. Sonra da[2], Cebrail Aleyhisselâmı, yerden[3], bir avuç toprak[4], çamur getirmesi için, gönderdi.

Yer, Cebrail Aleyhisselâma:

“Ben, senin, benden bir şey eksiltmenden, beni, yaramaz hale getirmenden, Allah´a sığınırım![5]

Ben, senin, beni eksiltmeni, istemiyorum!

Çünkü, Allah, benden bir halk yaratacak, bu halk ta, Allah´a âsi olacak.

Allah, onlardan dolayı, beni, bir ceza ile cezalandırır!” dedi.[6]

Bunun üzerine, Cebrail Aleyhisselâm, ondan, bir şey almaksızın[7] geri döndü.

“Yâ Rabb! Yer, sana sığınınca, onu, sığındırdım.[8]

Onun üzerinde durmayı, kendisini zorlamayı uygun görmedim.” dedi.[9]

Yüce Allah, bundan sonra, Mikâil Aleyhisselâmı gönderdi.[10]

Yer, Ona da, Cebrail Aleyhisselâma söylediği gibi söyledi.[11]

Onun yapacağı şeyden dolayı da, Allah´a sığındı.

Mikâil Aleyhisselâm da, onu, sığındırdı.[12]

Yer, böyle, kendisinden bir şey alınmasından. Allah´a sığınınca[13], Mikâil Aley­hisselâm. ondan bir şey almaksızın[14] dönüp Yüce Allah´a, Cebrail Aleyhisselâmın söylediği gibi söyledi. Bunun üzerine. Yüce Allan, yere, Ölüm Meleğini gönderdi.[15]

Yer. yine. kendisinden alacağı şeyden dolayı[16], Allah´a sığınınca[17], ölüm me­leği: “Ben de. Allah´ın emrini, yerine getirmemiş olarak dönmemden Allah´a sı­ğınırım!” dedi.[18]

Yer yüzünden alacağını aldı ve tek yerden almadı.[19] Kırmızı, beyaz ve siyah topraktan aldı.[20] ve karıştırdı.[21] Böyle, yer yüzünden alınan topraktan yaratılmış olduğu için, Âdem Aleyhisse­lâma “Âdem” ismi verilmiştir.[22]

Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâmı, yaratmağa başladığı zaman, Melekler[23]: “Allah[24], Yüce Rabb´ımız, varsın, istediğini yaratırsın.[25]

Allah, bizden daha bilgili ve kendisi katında bizden daha şerefli bir halk ya­ratmaz![26]

Biz muhakkak, o yaratılacak olandan daha bilgili ve ondan, daha şerefliyizdir!” diyerek[27], aralarında gizlice konuştular.[28]

Yüce Allah; Âdem Aleyhisselâmın bedenini Cennet´te yaratarak onu, dilediği kadar, kendi halinde bıraktığı sırada, İblis, onun çevresinde dolaşmaya başlayıp içinin boş ve kendisine mâlik olamayacak bir biçimde yaratılmış olduğunu gördü ve anladı da[29] “Ben, bunu kolayca yenebilir, ona, üstün gelebilirim!” dedi.[30]

Melekler, Âdem Aleyhisselâmın, Cennette yerde duran ruhsuz cesedini gör­dükleri zaman korktular.

Onların arasında en çok korkan da, İblis (Şeytan) idi.

iblis, cesedin yanından geçtikçe “Sen, muhakkak, büyük bir iş için yaratılmışsındır!” derdi.[31]´Ayağıyla, ona vurur ve vurdukça da, cesed, testi gibi ses çı­karırdı.

“Her halde, sen, böyle testi gibi seslenmek için değilsin! Muhakkak yaratıldı­ğın şey içinsin![32] Eğer ben senin üzerine musallat kılınacak, sataştırılacak olur­sam, muhakkak seni, helak edeceğim!

Eğer, sen, benim üzerime musallat kılınacak olursan, sana isyan edeceğim!”

derdi.[33]

İblis, Meleklere de; “Bu, size üstün tutulacak olursa, siz ne yaparsınız?” diye sordu.

Melekler “Biz, Rabb´ımıza itaat ederiz!” dediler.

İblis ise, içinden “Vallahi, bu, bana üstün tutulacak olursa, ona, isyan edece­ğim!” dedi.[34]

Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâma, Ruh üfürdüğü zaman, Ruh, Onun cesedi­nin baş tarafından girdi ve cesedin her yerinde eseri ve kan, meydana geldi.

Âdem Aleyhisselâm, aksırınca, Melekler, Âdem Aleyhisselâma: “Elhamdülil­iâh (Hamd olsun Allah´a!) de” dediler.
Adem Aleyhisselâm da “Elhamdülillâh!” dedi.[35]

Başka rivayete göre: Âdem Aleyhisselâm, aksırınca, hamd etmesini,
Ona, Yü​ce Allah ilham etti.[36] Âdem Aleyhisselâm da, Rabb´ına hamd etti.[37]
“Elhamdülillâhi Rabb´il´âlemnîn = Rabb´ül´âlemîn olan Allah´a hamd olsun” dedi.[38]

Yüce Allah da “Rabb´ın, sana rahmet etsin!” buyurdu.[39]

Yüce Allah;

“Ey Âdem! Ben, kim´im?” diye sordu.

Âdem Aleyhisselâm:

“Sen, senden başka ilâh bulunmayan Allahsın!” dedi.

Yüce Allah:

“Doğruyu söyledin!” buyurdu.[40]

Âdem Aleyhisselâmın Yaratıldığı Ve Cennet´e Konulduğu Gün:

Âdem Aleyhisselâmın yaratıldığı[41] ve Cennet´e konulduğu[42] gün, Cuma gü­nü idi.[43]

Meleklerin Âdem Aleyhisselâma Secde Ve İblisin İmtina Edişi:

Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâma secde etmelerini Meleklere emr etti.

Meleklerin hepsi, hemen secdeye kapandılar.

İblis ise, secde etmeğe yanaşmadı.

Kendisinin nefsi, ona, kibir ve gurur telkin etti de, büyüklenmek istedi:

“Ben, ona secde etmem! Ben, ondan daha hayırlıyım!

Yaşça, ondan daha büyüğüm.

Yaratılışça da, ondan daha güçlüyüm!

Beni ateşten, onu ise, çamurdan yarattı!” dedi.

Ateş, topraktan daha güçlüdür! demek istedi. [44]

“Ben, yer yüzünde Halifelik vazifesinde çalıştırılmıştım.

Ben, kanadlıyım! Nur göğüslüktü ve keramet taçlıyımdır!

Ben, senin yerinde ve göğünde Sana, ibâdet etmişimdir” dedi. [45]

İblis´in Aslı, İyi Ve Kötü Tutumu:

İblis; Cin aslındandı. [46]

Semada, Melekler yanında, Allah´a, öyle ibâdete koyulmuştu ki, kullarından, hiç bir kimse, Allah´a, onun gibi ibâdet edememişti.

Kendisinin, Âdem Aleyhisselâmın yaratılışına kadar böylece ibadet etmekten ayrılmamış olması[47], içinde taşıdığı kibir, gurur, azgınlık ve kıskançlık duygula­rını silemedi. [48]

Yüce Allah´ın, Âdem Aleyhisselâma, sulbünden getireceği Nebîler, Resuller sebebi ile bahş ettiği şerefi kıskandı da[49], Âdem Aleyhisselâmın balçıktan, kendisinin ateşten yaratıldığına bakıp “Ben, ondan hayırlıyım![50],ben bir çamur olarak yarattığın kişiye secde eder miyim hiç?[51] diyerek kâfirliğini açığa vurdu.

Yüce Allah´ın emrini dinlemedi. [52] Âdem Aleyhisselâma secde etmedi.

Yüce Allah da, onu, isyanının cezası olarak,her hayrdan ümid kesmiş, taşlanmış­ bir Şeytan yaptı! [53]

Âdem Aleyhisselâmın Bilgi Ve Kerametçe Meleklere Üstünlüğünün Gösterilişi:

Yüce Allah;
Melekleri, Âdem  Aleyhisselâma secde ettirdikten sonra, Ona,herşeyin, hattâ zürriyetinden geleceklerin isimlerine varıncaya kadar, bütün yaratıkların, ­Meleklerin bile­ isimlerini birer birer öğretti.
Onları, Meleklere sorup bu husustaki aczlerini, kendilerine itiraf ettirdikten sonra
Âdem Aleyhisselâma emr etti, onları Meleklere, birer birer haber verdirdi.[54]

Âdem Aleyhisselâmın, bilgice ve kerametçe, Meleklere üstünlüğü, böylece gös­terilmiş ve anlatılmış, kendileri de bu hususta açıkladıkları, gizledikleri sözlerinden dolayı tevbeye sevk edilmiş oldu.[55]

Bu konuları da okumak isteyebilirsiniz:

İlk Sünnet Olan İnsan İbrahim AS. Nasıl Sünnet Oldu
Allahın Bütün Alemlerin Kadınlarına Üstün Kıldığı Kadın
Vücuttaki İşe Yarayan Ve Yaramayan Organlar
950 Yıl Sonunda Tufan, Gemi, Birkaç Mü’min Ve Resul
İslamda Kadının Öncü Hareketi!

Kaynak: Peygamberler Tarihi . M.Asım Köksal

[1] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.27.

[2] Sa´lebî-Arâis s.26.

[3] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.30,İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342, ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-elbidaye vennihaye c.1,s.85.

[4] Sâlebî-Arâis s.26.

[5] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.30, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342, İbn.Esir-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidraye vennihaye c.1,s.85.

[6] ibn.Asakir-Tarih C.2.S.342.

[7] Mes´ûdi-Murucuzzeheb c.1,s.30, Sâlebî-Arais s.26,ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.27

[8] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´udi-Murucuzzehebc.1,s.30,İbn.Asakir-Tarihc.2,s.342, İbn.Esîr-Kâmilc.1,s.27, Ebülfida-El-Bidaye vennihaye c.1,s.85.

[9] Sâlebî-Arâis s.26.

[10] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´udi-Muruc. c.1,s.3O, ibn.Asakir-Ta. c.2,s.342,İbn.Esir-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86.

[11] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, ibn.Asakir-Tarih c.2,s.342

[12] Taberî-Tarih c.1,s.45, İbn.Esîr-kâmil c.1,s.27,Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86

[13] Salebi-Arâis s.26

[14] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, Sâlebî-Arâis s.26

[15] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, Sâlebî-Arâis s.26, ibn.Asakir-Tarih c.1,s.342, Ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86

[16] Sâlebî-Arâis s.26

[17] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, Sâlebî-Arâis s.26.İbn.Asakir-Tarih c.1,s.342, Ibn.Esîr-Elkâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86

[18] Taberî-Tarih c.1,s-45, Mes´udî-Muruc.c.l.s.3O, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342,lbn.Esir-Kâmil c.1,s.27,Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86

[19] Taberî-Tarih c.1,s. 45-46, İbn.Asakir-Tarih c.2,s,342, Ibn.Eslr-Kâmil C.1.S.28, Ebültida-Elbidaye vennihaye C.1.S.86, Ibn.Sa^d-Tabakat d,s.26, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.4,s.400, Ebu Davud-Sünen C.4.S.222, Tirmizi-Sünen c. 5, s. 204.

[20] Taberi-Tarih d,s.46,Mes udı-Muruc, c.ı,s.3o, ibn.Asakır-lann c.2,s.342, Ibn.bsir-Kamil c.1,s.28, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86.

[21] Taberî-Tarih c.1,s.45, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.28, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.l.s.86

[22] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.26, Taberî-Tarih c.1,s.46 Mes´udî-Muruc. c.1,s.3O, Ibn.asakir-Tarih c.2,s.341,343, Süheylî-Ravdulünüf c.1,s.82, Ebülfered ibn.Cevzi-Tabsıra c.1,s.14, ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.28

[23] Taberî-Tarih c.1, s.51, ibn.Asakir-Tarih c.2,s.348

[24] ibn.Asakir-Tarih c.1,s.348

[25] Taberî-Tarih c.1,s.51, ibn.Esir-Kâmil c.1,s.31

[26] Taberî-Tarih c.1,s.51, jbn.Asakir-Tarih c.2,s.348-349

[27] Taberî-Tarih c.1,s.51, İbn.Esîr-Kâmil C.1.S.31

[28] Taberî-Tarih d, s.51.

[29] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.27, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.3, s. 229.

[30] Hâkim-Müstedrek c.2, s.542, Deylemî-Elfirdevs c.3, s. 422)

[31] Heysemî-Mecmauzzevaid c.7,s.197

[32] Taberî-Tarih c.1,s.47, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.30-31, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.28

[33] Taberî-Tarih c.1,s.47, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.28

[34] Sâlebî-Arâis s.27.

[35] Taberî-Ta.c.1,s.47-48, İbn.asakir-Ta.c.2.s.342, ibn.Esîr-kamil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86.

[36] Ibn.Sa´d-Tabakat c.1,s.31, İbn.Asakir-Ta.c.2,s.344, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.87

[37] Ibn.Sa´d-Tabakat c.1,s.31

[38] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1, s.86

[39] ibn.Sa´d-Tabakatc.1,s.31, Taberî-Tarih c.1,s.48, İbn.Asakir-Tarihc.2,s.342, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86

[40] ibn.Asakir-Tarih c.2,s.342.

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/29-32.

[41] Mâlik-Muvatta´ c.1,s.1O8, İbn.Sa´d-Tabakatc.1,s.3O, İbn.EbîŞeybe-Musannef c.2,s.15O Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.540, Müslim-Sahih c.2,s.585, Ebû Davud-Sünen C.1.S.274, Tirmizî-Sünnen c.2,s.359, Ibn.Mace-Sünen c.1,s.344, Dârimî-Sünnen c.1,s.3O7, Nesaî-Sünen c.3,s.9O, Hâkim-Müstedrek c.1,s.277,Begavî-Mesabihussünne c.1,s.67.

[42] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.1,s.54O, Müslim-Sahih c.1,s.585, Tlrmizî-Sünen c.2,s.359, Nesaî-Sünen c.1,s.9O

[43] Mâlik-Muvatta C.1.S.108, İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.3O, İbn.Ebî Şeybe-Musannef c.2,s.15O. A.b.Hanbel-Müsned-Müsned c.2,s.54O, Müslim-Sahih C.2.S.585, Ebu Davud C.1.S.274, Tirmizi c.2,s.359, ibn.Mace c.1 ,s.344. Dârimî c.1,s.3O7, Nesai c.3,s.90, Hâkim c.1,s.277, Begavi c.1,s.67

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/32

[44] Taberî-Tarih c.1,s.48

[45] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.31.

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/32.

[46] Kehf:50.

[47] Taberî-Tarih c. 1,8.45.

[48] Taberî-Tarih c.1,s.48.

[49] İbn Asakir-Tarih c.2,s.348-349

[50] Araf: 12,76

[51] İsra: 61

[52] Bakare: 34, Sâd: 74

[53] Taberî, Tarih c.1,s.48

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/32-33.

[54] Taberî, Tarih c.1,s.48-52

[55] Taberî-Tarih c.1,s.51, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.31-32.



2 Yorum

  1. Ahmed 17 Eylül 2017 Alıntıla
    • Betül Öz 17 Eylül 2017 Alıntıla

    Yorum Bırakabilirsiniz

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir