Otuz Yıl Göz Yaşı Döktü

Otuz Yıl Göz Yaşı Döktü

Büyük Allah dostlarından Sırrı Sakatî Hazretleri esnaflık yapardı.

Bir kere dükkanlarının bulunduğu çarşıda yangın çıkmış, bütün dükkanlar; terlikçiler, örücüler, elbiseciler tamamen yanmıştı:

Halk yangın yerine koşmuş, kimin dükkanı yanmış kimin yanmamış diye bakıyorlardı. Yangın yerinden ayrılan bir zata rastlayan Sırrı Sakatî Hazretleri:
— Benim dükkan da yanmış mı? diye sordu. Adam:

— Bütün dükkanlar yandığı halde seninki yanmamış, dedi. Sırrı Sakatı Hazretleri:

— Oh! Şükürler olsun, dedi.

Fakat dönüp evine geldikten sonra hata ettiğini anlayarak:

— Ya ben yanmasında hayır olan bir şeyin yanmamasına oh çekip, Allah’a şükrettiysem, ne günahlar işlemiş olurum, diye tam otuz yıl gözyaşı dökerek ağladı.

Cenab-ı Allah’dan affını diledi. Ya bizler… Her sözü Allah’a isyan olan bizler.

Sırrı Sakati Hazretleri der ki: Bu şükürde gafletim çok büyüktür. çok tövbe ve istigfâr ettim. Keffâret olarak dükkanımdaki bütün mallarımı fakirlere dağıttım. Fakat otuz yıldır, kalbimden bunun acısını silemedim. O hatanın ateşi otuz yıldır içimde durmakta, hatırladıkça kalbim cayır cayır yanmaktadır.

Söz Verdiğimde Zaman Yalın Ayaktım
Gücü Yetmeyince
Hırsına Yenik Düşen Adam
Son Lokma
Şükürsüzlüğün Akıbeti



Yorum Bırakabilirsiniz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir